---
title: "Serwer z pamięci modelu. Agent instaluje MCP, którego nikt nie wybrał"
url: "https://senteri.pl/serwer-mcp-z-pamieci-modelu/"
date: "2026-11-12"
updated: "2026-11-12"
section: "Security"
tags: ["modele-jezykowe", "narzedzia-agenta"]
author: "Łukasz Jajor"
lang: "pl"
---

# Serwer z pamięci modelu. Agent instaluje MCP, którego nikt nie wybrał

> Poproszony o serwer MCP do GitHuba agent instaluje pakiet, który pamięta z treningu: zarchiwizowany i bez poprawek bezpieczeństwa. Badania Glow Labs i Corelight pokazują, że nazwę, wersję i wzór serwera MCP coraz częściej wybiera ktoś inny niż człowiek.

Programista prosi agenta kodującego: „skonfiguruj mi MCP do GitHuba”. Agent dopisuje do konfiguracji jedną linijkę z poleceniem `npx -y @modelcontextprotocol/server-github`. Pakiet istnieje, ma oficjalnie wyglądającą nazwę w przestrzeni samego protokołu i działa od pierwszego uruchomienia. Ostatnią wersję opublikowano 8 kwietnia 2025 roku. Repozytorium jest zarchiwizowane i poprawek bezpieczeństwa już nie dostanie. GitHub ma od dawna własny, utrzymywany serwer MCP.

Agent tego pakietu nie zmyślił. Zapamiętał go z danych treningowych.

To trzeci tekst o konfiguracji agentów. W [tekście o dziewięciu lukach MCP](https://senteri.pl/dziewiec-luk-mcp-pazdziernik-2026/) pisaliśmy, że kto może zmienić plik konfiguracyjny agenta, ten decyduje, co agent uruchomi. W [tekście o Postmanie](https://senteri.pl/postman-zatwierdzil-wlasny-hook/) do tego pliku pisała zwykła aplikacja przy aktualizacji. Tym razem pisze do niego sam agent, z wiedzą sprzed półtora roku.

## Pakiet, którego nikt nie wybrał

Firma Glow Labs przejrzała zapisy prawdziwych sesji asystentów kodujących i znalazła wzorzec, który nazwała MCPhantom. Agenci instalują przestarzałe serwery MCP z zarchiwizowanego repozytorium. W około 98% takich sesji nazwę pakietu podał agent, najwyraźniej z pamięci modelu. W pozostałych 2% starą nazwę wskazał sam użytkownik. Wzorzec pojawił się w Claude Code, Cursorze, Codex CLI, Claude Cowork i czacie Claude, z modelami Anthropic, OpenAI i xAI. To nie jest więc błąd jednego narzędzia ani jednego modelu.

Chodzi o serwery referencyjne, które Anthropic napisało na początku, żeby pokazać, jak MCP działa. W 2025 roku czternaście z nich przeniesiono do osobnego repozytorium `servers-archived`, między innymi serwery do GitHuba, GitLaba, PostgreSQL, Puppeteera, Redisa, Sentry, Slacka i SQLite. Repozytorium ostrzega wprost, że nie daje żadnych gwarancji bezpieczeństwa. Większość z tych usług ma dziś serwery utrzymywane przez samych właścicieli, na przykład GitHub, Slack i Redis. W miejsce Puppeteera zwykle poleca się serwer Playwright od Microsoftu.

Przestarzałe pakiety nie zniknęły z rejestru npm. Według Glow od lipca 2025 roku pobrano je ponad 17,3 mln razy, a pięć z nich jest w setce najpopularniejszych pakietów MCP w npm. Sam `server-github` miał w jednym tygodniu 185 239 pobrań.

Badacze znaleźli w tych serwerach cztery podatności wysokiej wagi. Najpoważniejsza dotyczy serwera Puppeteer, który pozwala agentowi sterować przeglądarką. Błąd umożliwia zdalne wykonanie kodu i da się go wywołać [wstrzyknięciem instrukcji](https://webflux.pl/slownik/indirect-prompt-injection/), czyli poleceniem ukrytym w treści, którą agent przetwarza. Zgłoszenie zamknięto jako wykraczające poza zakres projektu. Opiekunowie odpowiedzieli, że serwer zarchiwizowano w maju 2025 roku i nikt go nie utrzymuje.

Tych serwerów nie widać tam, gdzie zespoły bezpieczeństwa zwykle szukają. Nie ma ich w plikach zależności projektów, nie mają numerów CVE, a dla systemów ochrony stacji roboczych ich uruchomienie wygląda jak zwykły proces Node.js. Po zgłoszeniu Glow opiekunowie oznaczyli pakiety w npm jako przestarzałe. To jednak niewiele zmienia, bo `npx` instaluje oznaczony pakiet mimo ostrzeżenia.

## Halucynacja na odwrót

W pierwszej części [Patologii modelu](https://senteri.pl/model-zmysla-i-brzmi-pewnie/) opisaliśmy, jak model zmyśla nazwy pakietów, które nie istnieją, i jak napastnicy rejestrują je potem pod tymi nazwami. Na to jest prosta obrona: sprawdzić, czy pakiet istnieje, zanim się go zainstaluje.

MCPhantom to ta sama słabość od drugiej strony. Nazwa jest prawdziwa, pakiet istnieje, sprawdzenie w rejestrze wypada pozytywnie, a mimo to wybór jest zły. Model pamięta świat z dnia, w którym zakończono jego trening, a w tamtym świecie `server-github` był właściwą odpowiedzią. Nikt mu nie powiedział, że to się zmieniło. Nadav Cohen z Glow podsumował to w rozmowie z Help Net Security tak: dopóki wiedza modeli zawiera stare nazwy pakietów, agenci będą je instalować. I dodał, że samo sprawdzenie przed instalacją nie wystarczy.

## Wersja przypięta, kod ruchomy

Można by uznać, że wystarczy pilnować, jaki serwer i w jakiej wersji wpisano do konfiguracji. Firma Corelight sprawdziła, ile to daje. Zaczęło się od analizy stacji roboczej administratora, na której działało kilku agentów z serwerami MCP. Nic nie było przejęte, ale jedno pytanie wymagało odpowiedzi: skąd pochodzi kod, który te serwery uruchamiają, i jak się aktualizuje.

Jeden z serwerów był ustawiony na konkretne wydanie, zbudowane z konkretnego commita, i uruchamiany przez `uvx`. Autor przypiął siedem bezpośrednich zależności i opublikował plik blokady z sumami kontrolnymi. Program uruchamiający z niego nie korzystał, więc około 60 zależności pośrednich rozwiązywał od nowa przy każdej odbudowie środowiska. Przez pięć tygodni 19 budowań tego samego wydania dało 15 różnych środowisk. Wersje zmieniły 23 z 69 pakietów, w tym biblioteka kryptograficzna, biblioteka do tokenów JWT i samo SDK MCP.

Dotyczyło to każdego serwera uruchamianego w ten sposób na tej stacji, niezależnie od tego, czy przypięto go do tagu, wersji w rejestrze, czy commita. Z 35 przejrzanych serwerów MCP aż 23 zalecało w dokumentacji instalację, która pobiera zależności z publicznego rejestru przy każdym uruchomieniu. Corelight podkreśla, że to wybór sposobu instalacji, a nie wada protokołu.

Wpis `npx -y nazwa-pakietu` bez numeru wersji znaczy w praktyce: uruchom to, co jest pod tą nazwą, zwykle najnowszą wersję. Zwykle, bo `npx` potrafi użyć wersji zapisanej wcześniej w swojej pamięci podręcznej. Pewność daje dopiero konkretny numer wersji. Działa to w obie strony. Kto uruchamiał `mcp-remote`, popularnego pośrednika do zdalnych serwerów MCP, przez `npx` bez numeru wersji, mógł dostać poprawkę krytycznej luki CVE-2025-6514 (CVSS 9,6) z wersji 0.1.16 bez żadnego wysiłku. Ten sam mechanizm dostarczyłby jednak równie łatwo wersję przejętą, gdyby ktoś przejął konto opiekuna.

## Przykład, który się kopiuje

Serwery referencyjne mają jeszcze jedną cechę: ludzie się na nich uczą. W ostatnich tygodniach poprawiono serwer `everything`, który nie jest zarchiwizowany i służy do testowania klientów MCP, bo pokazuje wszystkie funkcje protokołu. Jego transporty HTTP nasłuchiwały na wszystkich interfejsach, z CORS ustawionym na gwiazdkę i bez uwierzytelnienia, a narzędzie `get-env` zwracało całe środowisko procesu. Każda strona otwarta w przeglądarce mogła więc odczytać klucze API i dane dostępowe do baz. Poprawka jest w wersji 2.0.1.

To ten sam wzorzec, który w październiku opisaliśmy przy serwerze MoLing, tylko tym razem w oficjalnym repozytorium protokołu. Jeden ze zgłaszających zwracał uwagę, że widział już serwery społeczności, które przejęły wzorzec „zwróć całe środowisko”, bo „oficjalny tak robi”. Dziś `get-env` maskuje wartości zmiennych o nazwach wyglądających na poświadczenia, ale tylko wtedy, gdy słowo w rodzaju KEY albo TOKEN jest osobnym członem nazwy. Zmienna `OPENAI_API_KEY` zostanie ukryta, a `APIKEY` już nie. To zamierzona reguła, którą w tym tygodniu dopisano do dokumentacji po zgłoszeniu, że README jej nie opisywało. Kto polegał na samym opisie, mógł sądzić, że jego klucz jest ukryty.

## Trzy decyzje, których nie podjął człowiek

Te trzy historie układają się w jeden obraz. Uruchomienie serwera MCP wymaga trzech decyzji: jaki pakiet, w jakiej wersji i na jakim wzorze zbudowany. W każdej z nich człowiek bywa nieobecny:

- **Nazwę** podaje agent z pamięci modelu, która zatrzymała się w dniu treningu.
- **Wersję** wybiera program uruchamiający przy każdym starcie, nawet gdy w konfiguracji coś przypięto.
- **Wzór** pochodzi z przykładu, który miał tylko pokazywać możliwości protokołu, a trafił do kodu produkcyjnego.

Żadna z tych decyzji nie zostawia śladu w miejscach, które zespoły bezpieczeństwa przeglądają: w plikach zależności, w skanerach podatności ani w alertach systemów ochrony. Zostaje po nich tylko wpis w pliku konfiguracyjnym agenta na komputerze programisty.

## Sprawdź u siebie

Najpierw: czy w konfiguracji agentów są pakiety z zarchiwizowanego repozytorium.

  zarchiwizowane serwery referencyjne w konfiguracji agentów bash

```
grep -noE '@modelcontextprotocol/server-(github|gitlab|postgres|puppeteer|redis|slack|gdrive|google-maps|brave-search|everart|aws-kb-retrieval)|mcp-server-(sqlite|sentry)' \
  ~/.claude.json .mcp.json ~/.cursor/mcp.json ~/.codex/config.toml \
  "$HOME/Library/Application Support/Claude/claude_desktop_config.json" 2>/dev/null
```

Uruchom w katalogu projektu, bo `.mcp.json` to konfiguracja projektu. Pozostałe ścieżki: Claude Code (konfiguracja użytkownika), Cursor, Codex i Claude Desktop (ta ostatnia tylko na macOS). Serwery SQLite i Sentry były napisane w Pythonie i uruchamiane przez `uvx`, stąd inna nazwa. Każde trafienie to serwer bez poprawek bezpieczeństwa: sprawdź, czy usługa ma własny, utrzymywany serwer.

Potem: które serwery uruchamiają się bez wskazanej wersji. Wpis bez numeru wersji po nazwie pakietu oznacza, że przy każdym starcie uruchomi się to, co akurat jest najnowsze.

  serwery uruchamiane przez npx i uvx oraz status pakietu w npm bash

```
# wpisy uruchamiane przez npx, uvx lub bunx, z kilkoma liniami argumentów
grep -nE -A 4 '"(npx|uvx|bunx)"' ~/.claude.json .mcp.json ~/.cursor/mcp.json ~/.codex/config.toml 2>/dev/null

# czy pakiet ma w npm oznaczenie „deprecated”
npm view @modelcontextprotocol/server-github deprecated
Archived and unmaintained; no security guarantees. See https://github.com/modelcontextprotocol/servers-archived
```

Wynik ostatniego polecenia jest prawdziwy, sprawdzony przy pisaniu tekstu. Inne pakiety mogą zwrócić ogólny komunikat w rodzaju „Package no longer supported”. Puste wyjście oznacza, że pakiet nie ma oznaczenia. Brak oznaczenia nie znaczy jednak, że pakiet jest utrzymywany: o archiwizacji może mówić tylko repozytorium.

## Co zrobić w firmie

- **Jeden zatwierdzony serwer na usługę**, najlepiej od właściciela tej usługi. Agent nie wybiera serwera sam. Może go zaproponować, a człowiek zatwierdza.
- **Status pakietu w kryteriach zatwierdzenia.** Pakiet oznaczony jako przestarzały albo z zarchiwizowanego repozytorium nie przechodzi, nawet jeśli działa.
- **Zamroź środowisko, nie tylko wydanie.** Przypnij commit zamiast tagu, instaluj z pliku blokady z sumami kontrolnymi do osobnego środowiska, uruchamiaj serwer bezpośrednio i wyłącz sprawdzanie aktualizacji przy starcie. Wyznacz osobę, która co jakiś czas odświeży blokadę i przejrzy zmiany, bo zamrożone środowisko też się starzeje.
- **Blokada przed wykonaniem.** Wiele narzędzi agentowych obsługuje hooki uruchamiane przed poleceniem agenta. Można w nich zatrzymać instalację pakietów z listy zarchiwizowanych.
- **Krótkie i wąskie poświadczenia.** Serwer, który działa z kluczami osoby, która go zainstalowała, ma jej uprawnienia. Tam, gdzie się da, daj mu klucze tylko do odczytu i z krótkim terminem ważności.
- **Spis z wersjami.** W [generatorze karty agenta AI](https://senteri.pl/generator-karty-agenta-ai/) sekcja „Narzędzia i serwery MCP” ma kolumnę na wersję. Zapis „latest” to też informacja: oznacza, że wersji nie kontrolujesz.

## Co wiemy, a czego nie

**Potwierdzone:** lista zarchiwizowanych serwerów i ostrzeżenie o braku gwarancji bezpieczeństwa są w samym repozytorium. Liczby pobrań, udział agentów w wyborze pakietów i lista narzędzi pochodzą z badania Glow Labs, a liczby dotyczące zmian zależności z badania Corelight, w obu przypadkach w relacjach prasy branżowej. Poprawka serwera `everything` jest opisana w repozytorium protokołu.

**Niepotwierdzone:** relacje z badania Glow nie podają, ile sesji przeanalizowano, a cztery podatności w zarchiwizowanych serwerach nie mają numerów CVE. Corelight nie podaje nazwy badanego serwera. Nie znamy ataku, w którym napastnik wykorzystał przestarzały serwer zainstalowany przez agenta. To opis podatnej powierzchni, a nie incydentu.

## Jedna myśl na drogę

Model nie zna dat ważności. Pamięta świat z dnia treningu, a rejestr pakietów pamięta wszystko na zawsze i niczego sam nie usuwa. Kiedy agent sięga do pierwszej pamięci, a instalator do drugiej, powstaje serwer, którego nikt nie wybrał, z uprawnieniami osoby, która o niego poprosiła.

## Źródła

- [Help Net Security: AI coding agents are installing MCP servers that will never be patched](https://www.helpnetsecurity.com/2026/11/03/mcphantom-deprecated-mcp-servers/)
- [Glow: MCPhantom, AI coding agents are installing vulnerable deprecated MCP servers from training data](https://www.glow.io/blogs/mcphantom-ai-coding-agents-are-installing-vulnerable-deprecated-mcp-servers-from-training-data)
- [GBHackers: Corelight Warns AI Agents Can Silently Run Unreviewed Code With Privileged Access](https://gbhackers.com/corelight-reveals-ai-security/)
- [Cybersecurity News: Hackers Could Exploit MCP Server Supply Chain Weaknesses](https://cybersecuritynews.com/hackers-could-exploit-mcp-server/)
- [Corelight: MCP server supply chain risk](https://corelight.com/blog/mcp-server-supply-chain-risk)
- [GitHub: modelcontextprotocol/servers-archived](https://github.com/modelcontextprotocol/servers-archived)
- [Start Debugging: Migrate Off the Archived MCP Reference Servers](https://startdebugging.net/2026/08/migrate-off-archived-mcp-reference-servers/)
- [Adversa AI: Top MCP security resources, November 2026](https://adversa.ai/blog/top-mcp-security-resources-november-2026/)
- [GitHub, modelcontextprotocol/servers #3986: server-everything get-env returns full process.env without any filtering](https://github.com/modelcontextprotocol/servers/issues/3986)
- [GitHub, modelcontextprotocol/servers #5524: get-env masking omits the whole-segment rule](https://github.com/modelcontextprotocol/servers/issues/5524)
- [GitHub: modelcontextprotocol/servers, src/everything](https://github.com/modelcontextprotocol/servers/tree/main/src/everything)
- [JFrog: Critical RCE Vulnerability in mcp-remote, CVE-2025-6514](https://jfrog.com/blog/2025-6514-critical-mcp-remote-rce-vulnerability/)

*Przy tym tekście pracowałem z Claude, modelem Anthropic. Claude Code i modele Anthropic są wśród narzędzi, w których Glow Labs zaobserwowało opisany wzorzec, a zarchiwizowane serwery referencyjne napisało pierwotnie Anthropic.*
